خانه / دسته‌بندی نشده / ‘سور’ ایرانی را ‘سوز’ نکنیم – یحیی معماری

‘سور’ ایرانی را ‘سوز’ نکنیم – یحیی معماری



روحیه آزادیخواهی و امیدواری به آینده ایرانی ها در متون تاریخی به وضوح پیداست چرا که ایرانیان ملتی سرزنده،‌ عاشق، ‌صلح طلب و پویا هستند.
نخستین جشن ایرانی برای فتح قله های تاریکی در آیین های شب یلدا با فرود سیاهی شب و فراز روشنایی روز خود را نمایان می کند که ایرانی ها با آراستن سفره ها و چیدمان میوه های سرخ رنگ که نمادی از گرما و نور است،‌ جشن پیروزی نور بر تاریکی را برپا می کنند.
در دیگر جشن هم، که آخرین چهارشنبه هر سال است، ایرانیان از قدیم آیین وی‍ژه ای برپا می کردند و در واقع با این سنت دیرینه، عبور از سیاهی و تاریکی را نوید می دادند.
چهارشنبه سوری در واقع آخرین خاکریز حاکمیت سردی و تاریکی بر طبیعت است که با فتح آن؛ استقبال از سبزی و طراوت بهاری هویدا می شود.
پریدن از روی آتش برافروخته و سرودن شعر ‘ زردی من از تو،‌ سرخی تو از من’ و دید و بازدید و ادای صله ارحام در فرهنگ عمومی و ملی ایرانی ها بخشی جدانشدنی از آیین چهارشنبه سوری پیشینیان بود.
گذشت زمان و برخی تغییر نگرش ها؛‌ چهارشنبه سوری را به چنان استحاله ای دچار کرد که در 2 دهه اخیر ماهیت این جشن ملی به دست فراموشی رفت و دچار تحریف شد که اینک بیشتر نگرانیم که مبادا این ‘ سور’ به ‘ سوز’ تبدیل شود.
ترقه،‌ فشفشه، ‌نارنجک دستی و ده ها مدل آتش افروزهای مصنوعی و خطرناک به جای حلقه های بزم مهربانی و نشاط خودنمایی می کند و بخش بزرگی از ثروت ملی ما هم صرف خرید این مواد محترقه و انفجاری می شود و اگر هزینه های بیمارستانی و مخارجی که دستگاه های امدادی در این روز متحمل می شوند را لحاظ کنیم،‌ رقم سر به فلک خواهد کشید.
بر اساس اعلام پیرحسین کولیوند سرپرست اورژانس کشور، آمار مصدومان چهارشنبه سوری سال گذشته حدود 2 هزار نفر بود که بخش زیادی از آنها سرپایی مداوا شدند اما 600 نفر هم در بیمارستان ها بستری شدند.
این تعداد انسان حادثه دیده نه در یک میدان جنگ بلکه در یک جشن ملی آسیب دیده اند؛‌ حال باید این سئوال را پرسید که این چگونه جشنی است که این همه مصدوم برجا گذاشته است؟ آیا کمی جای تامل و تفکر نیست؟
حالا کمتر از چند روز تا برگزاری مراسم چهارشنبه آخر سال زمان داریم و فعالیت های عمدتا پیشگیرانه سازمان های امدادی، انتظامی و قضائی از روزهای پیش در کشور آغاز شده و امید آن می رود که این آیین تاریخی به کام مردم و مسئولان تلخ نشود و این مهم با عزم ملی و حمایت همه اقشار جامعه به ویژه خانواده ها میسر است.
مسئول دفتر ساوه



انتهای پیام /*










درباره gohari